H TSOYXTPA {SATIRICAL REVIEW}

H TSOYXTPA {SATIRICAL REVIEW}
Ο Μαλατέστα τίμησε την μνήμη του Καφιέρο σε μία επιστολή του προς τον Serafino Mazzotti με έπαινο στην ανιδιοτέλειά του, την αυτοθυσία του, το μεγαλείο του και την αγάπη του για την ελευθερία των ανθρώπων. Πριν καν πεθάνει μάλιστα, ενόσω ακόμα έσβηνε αργά στα ψυχιατρικά άσυλα, οι αναρχικοί ανακήρυξαν τον Καφιέρο «μάρτυρα του αναρχοκομμουνισμού», προς τιμή του συνέθεσαν ποιήματα και τραγούδια και ζωγράφισαν πίνακες, οι ομάδες αρκετών περιοχών (στο Λιβόρνο, την Ανκόνα, το Σαν Ρέμο, την Ραβένα και την Νέα Υόρκη) έφεραν το όνομά του, ενώ στις οικογένειές τους έγινε συνήθεια επί πολλές δεκαετίες να δίνεται ως όνομα στα αγόρια το επίθετο του Καφιέρο. .Πρώιμοι φίλοι ΚΑΦΙΕΡΟ= οί=(Carlo Gambuzzi, 1837 – 1902, αναρχικόs δικηγόροs από την Νάπολη, που είχε πολεμήσει το 1862 στην μάχη του Ασπρομόντε υπό τα δημοκρατικά λάβαρα του Γκαριμπάλντι), Καρμέλο Παλαντίνο (Carmelo Palladino, 1842 - 1886) και Γκιουζέπε Φανέλι (Giuseppe Fanelli, 1827 – 1877, που το 1868 είχε προσωπικά μεταλαμπαδεύσει τον Αναρχισμό στην Ισπανία)- -ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ 11 ΧΡΟΝΩΝ ΔΙΑΒΑΖΑ ΤΙΡΑΜΟΛΑ ΚΑΙ ΕΒΛΕΠΑ ΤΑΙΝΙΕΣ ΔΙΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ[ΟΥΕΣΤΕΡΝ,ΚΩΜΩΔΙΕΣ,ΣΟΥΠΕΡΜΕΝ] & 0ΤΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΝΕΔΙΑΖΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ,ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ .ΗΜΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ.ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ ΟΧΙ ΟΤΙ ΕΧΩ ΠΑΝΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΤΡΟΜΕΡΑ ΑΝΙΣΧΥΡΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΠΟΥΘΕΝΑ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΩ.ΕΓΩ ΗΜΟΥΝΑ ΤΟ ΑΥΓΟ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ Η ΠΕΤΡΑ.[ΟΠΩΣ ΠΟΛΥ ΦΥΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ] ΑΥΤΟ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΤΟ ΡΙΞΩ ΣΤΟΝ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΟΤΙ ΜΗΔΕΝΙΣΤΗΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΒΡΙΣΚΑ.ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑ.ΤΟ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΣΑ ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ.ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ.ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΙΑ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ ΠΟΥ ΚΙΝΕΙ ΑΛΛΕΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΕΙ ΤΑ ΙΣΑ ΙΣΑ ΟΣΑ ΧΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ.ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΑΠΛΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΕΙ...ΟΤΑΝ Ο ΑΔΩΝΗΣ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟΝ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΨΥΧΟΠΑΘΗ ΝΑΡΚΙΣΟ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΕΝΩ ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΑΠΟΚΑΛΕΣΑ ΕΣΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΧΕΔΩΝ ΧΑΡΑΧΤΗΡΙΣΜΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΕΞΟΔΙΚΑ ΒΑΦΤΙΣΜΕΝΑ ΣΕ . . .ΚΡΕΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΠΙΡΕΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΜΗ ΤΕΤΟΙΟΙ ΛΥΣΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ..ΚΑΙ Ο ΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΑΠΛΑ ΑΥΤΟΙ ΕΙΣΠΡΑΤΟΥΝ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ..ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΕΝΣΗΜΑ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΙΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΤΩΤΕΡΕΣ ΑΥΤΩΝ.ΚΑΙ ΟΜΩΣ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ [ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΕΒΑΣΤΑ ΕΜΠΛΟΥΤΟΙ ΚΑΛΑΜΑΡΑΔΕΣ ΤΥΠΟΥ ΒΙΝΤΑΛ,ΤΣΟΜΣΚΙ,ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ,ΡΟΘΜΠΑΡΤ ΤΗΝ ΒΡΙΖΟΥΝ ΩΣ ΑΝΕΠΑΡΚΗ ΑΙΣΘΑΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΟΧΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ] ΠΕΤΥΧΕ ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ..ΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΡΙΝΟΤΗΤΑΣ.ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΘΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ[ΟΠΩΣ Ο ΠΕΡΟΝ Η Ο ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ] ΜΑ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΣΕΤΑΙ [ΑΦΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΙΣ ΜΠΑΖΕΣ ΤΟΥ] ΦΕΡΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟ ΜΙΖΑΔΩΡΟ [Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΘΑ ΚΑΤΣΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ [ΦΟΡΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΣΚΛΗΡΑ ΜΟΝΟ ΤΗ ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΠΑΙΡΝΩΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΥΒΡΕΙΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ....ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΕΧΕΙ ΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΟΥΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΟΚΡΑΤΙΕΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ Η ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΦΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΑΧΤΙ ΜΑΣ ΦΕΡΝΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ ΝΕΟΥΣ.............................. Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΝΟΗΜΑ ΥΠΑΡΞΗΣ [ΕΚΤΩΣ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟ ΑΧΤΙ ΤΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΗ Η ΟΠΟΙΑ ΚΡΑΤΗΣΕ ΛΙΓΟΣΤΑ..ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΕΖΕΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΑΣΤΩΤΕ ΠΟΛΙΤΗ...................... Η ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ Η ΡΑΧΟΚΟΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.ΑΥΤΗ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΑ ΙΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΤΙ ΤΟ ΜΟΡΦΩΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ [[ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ[[ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ-..ΕΝΑ ΘΛΙΒΕΡΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ [ΣΑΝ ΑΥΤΟ] ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΕΝΑ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΤΟ ΒΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΤΗ ΜΕ ΑΝΤΑΛΑΓΜΑ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ............... ΠΑΝΤΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΑΝΕΠΑΡΚΕΣ ΜΟΡΦΩΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΥΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ [ΚΑΠΟΤΕ ΑΥΤΟΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΟΙ} ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΑΝΑΡΧΟΚΟΜΟΥΝΙΣΤΕΣ [ΤΣΟΜΣΚΙ,ΡΟΘΜΠΑΡΝΤ,ΒΙΝΤΑΛ,ΦΟ] ΚΑΙ ΤΕΛΩΣ ΠΑΝΤΩΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΥΝΗΓΑ ΤΟΥΣ ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΝΑΡΚΟΤΕΜΠΟΡΟΥΣ....ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ ΨΩΜΙ ΕΝΩ ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΤΟ ΔΙΔΟΥΝ...

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΙΝΑΜΕ ΚΑΙ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΟΜΙΖΟΝΤΑΣ (ΟΠΩΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ) ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ-ΜΑΓΕΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΝΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΖΗΤΗΣΟΥΝ.ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΚΑΙ ΛΙΤΡΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΧΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΟΙ ΣΦΑΓΕΙΣ ΜΑΣ [ΜΠΟΕΤΙ ΚΑΙ ΜΙΡΜΠΩ]


Από τις εκδόσεις Άγρα κυκλοφορεί το βιβλίο του Οκτάβ Μιρμπώ με τίτλο, Η απεργία των ψηφοφόρων σε μετάφραση του Ανδρέα Στάικου.

«Ανάμεσα στους κλέφτες και τους δημίους του, έχει τις προτιμήσεις του και ψηφίζει υπέρ του πιο άπληστου ή του πιο αιμοδιψούς. Ψήφισε χθες, θα ψηφίσει αύριο, θα ψηφίζει πάντα. Τα πρόβατα οδηγούνται στο σφαγείο. Είναι σιωπηλά και δεν ελπίζουν τίποτα. Τουλάχιστον όμως δεν ψηφίζουν τον σφαγέα τους ή τον αστό που θα τα καταβροχθίσει. Πιο ζώο από τα ζώα, πιο πρόβατο από τα πρόβατα, ο ψηφοφόρος εκλέγει τον σφαγέα του και επιλέγει τον αστό του. Έκανε τις επαναστάσεις για να κατακτήσει αυτό το δικαίωμα. [...]
Είναι καλό να ονειρεύεσαι. Τα όνειρα καταπραΰνουν την οδύνη. Αλλά να αποκλείσεις τον άνθρωπο από τα όνειρά σου. Όπου άνθρωπος, εκεί και πόνος και μίσος και φόνος. Κυρίως, να θυμάσαι ότι ο άνθρωπος που ζητιανεύει τις ψήφους είναι από το γεγονός αυτό και μόνο ένας άνθρωπος ανέντιμος, διότι, σε αντάλλαγμα της εξουσίας και του πλούτου που απέκτησε χάρη σ’ εσένα, σου υπόσχεται ένα σωρό θαυμάσια πράγματα, τα οποία δεν θα σ’ τα δώσει, και δεν είναι άλλωστε μέσα στις δυνατότητές του να σ’ τα δώσει. Ο άνδρας που εξυψώνεις δεν εκπροσωπεί ούτε την εξαθλίωσή σου ούτε τις επιδιώξεις σου ούτε τίποτα. Εκπροσωπεί μόνο τα δικά του πάθη και τα δικά του συμφέροντα, τα οποία είναι αντίθετα από τα δικά σου».

Ο Οκτάβ Μιρμπώ (1848-1917) ήταν συγγραφέας, κριτικός τέχνης και δημοσιογράφος. Είναι γνωστός στις μέρες μας κυρίως για το μυθιστόρημά του Ημερολόγιο μιας καμαριέρας, που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Λουί Μπουνιουέλ. Λιβελλογράφος που έκανε τους πάντες να τρέμουν, αλλά και νεωτεριστής μυθιστοριογράφος, έγραψε θεατρικά έργα κλασικά και μοντέρνα μαζί. Λογοτεχνικά ανορθόδοξος, πέρα από κατηγοριοποιήσεις, περιφρονούσε σχολές και θεωρίες και έσβηνε μέσα σε όλα τα λογοτεχνικά είδη τη ριζική του αποστροφή προς οτιδήποτε θεσμικό. Βίαια ατομικιστής και αναρχικός, ενσάρκωνε τον κριτικό, δυνητικά ανατρεπτικό διανοούμενο.
Η Απεργία των ψηφοφόρων είναι ένα χρονικό αναρχικής έμπνευσης που δημοσιεύτηκε στις 28 Νοεμβρίου 1888 στην εφημερίδα Le Figaro. Για τον Μιρμπώ, η καθολική ψηφοφορία και η προσφυγή στις εκλογές δεν είναι τίποτε άλλο από μια απάτη στημένη από τους κυρίαρχους, για να αποκτούν φτηνά τη συναίνεση αυτών τους οποίους καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται. Καλεί λοιπόν τους ψηφοφόρους να απεργήσουν στις κάλπες και να φερθούν όχι σαν αγελαία πρόβατα αλλά ως πολίτες πνευματικά διαυγείς.
Στα δύο κείμενα που περιλαμβάνονται εδώ, ο Μιρμπώ πραγματεύεται το θέμα της εξουσίας, όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο ασκείται στο άτομο, αλλά επίσης, και κυρίως, για τον τρόπο που την εσωτερικεύουν και την ενστερνίζονται οι ίδιοι οι κυβερνώμενοι.Στον απόηχο των ευρωεκλογών και στον μεγάλο νικητή της ημέρας, την ΑΠΟΧΗ, που έδειξε σιωπηλά, αμίλητα αλλά περίτρανα ότι το σύστημα δεν μπορεί πάντα να επηρεάζει τον ψηφοφόρο. Και από την άλλη, ο ψηφοφόρος περιφρονεί με τον τρόπο αυτό τους πολιτικούς παντός καιρού, χρώματος, αντιλήψεων, εθνικοτήτων. Η αποχή δείχνει, πέρα από συμψηφισμό, παραίτηση. Ένα αποτέλεσμα που ορίσθηκε από τη μειοψηφία, λοιπόν. Έτσι, μετά τη διαμαρτυρία του «καναπέ» που εδώ στην Κύπρο ξέρουμε πολύ καλά, έχουμε προσθέσει και «τον ψηφοφόρο του καναπέ», που βρίζει τη φαύλη κατάσταση του γενικότερου πολιτικού γίγνεσθαι, προσθέτοντας στο τέλος, μετά από καθετί «στραβό» σ’ αυτή τη χώρα: «Καλά έκανα και δεν ψήφισα». Τα exit poll επαληθεύτηκαν, μαζί μ’ αυτά και το δοκίμιο του Οκτάβ Μιρμπώ «Η απεργία των ψηφοφόρων». Πρόκειται για ένα χρονικό αναρχικής έμπνευσης που δημοσιεύτηκε στις 28 Νοεμβρίου 1888 στην εφημερίδα Le Figaro, αιωνόβιο, που δεν έχει καμιά σημασία αν γράφτηκε πριν από 125 χρόνια: είναι τόσο φρέσκο και διαχρονικό που σκιαγραφεί ακόμα και τις δικές μας μέρες.
Ο Μιρμπώ θεωρεί ότι η καθολική ψηφοφορία και η προσφυγή στις εκλογές δεν είναι τίποτε άλλο από μια απάτη στημένη από τους κυρίαρχους, για να αποκτούν φτηνά τη συναίνεση αυτών τους οποίους καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται. Καλεί λοιπόν τους ψηφοφόρους να απεργήσουν στις κάλπες και να φερθούν όχι σαν αγελαία πρόβατα αλλά ως πολίτες πνευματικά διαυγείς:
«Ανάμεσα στους κλέφτες και τους δήμιούς του, έχει τις προτιμήσεις του και ψηφίζει υπέρ του πιο άπληστου ή του πιο αιμοδιψούς. Ψήφισε χθες, θα ψηφίσει αύριο, θα ψηφίζει πάντα. Τα πρόβατα οδηγούνται στο σφαγείο. Είναι σιωπηλά και δεν ελπίζουν τίποτα. Τουλάχιστον όμως δεν ψηφίζουν τον σφαγέα τους ή τον αστό που θα τα καταβροχθίσει. Πιο ζώο από τα ζώα, πιο πρόβατο από τα πρόβατα, ο ψηφοφόρος εκλέγει τον σφαγέα του και επιλέγει τον αστό του. Έκανε τις επαναστάσεις για να κατακτήσει αυτό το δικαίωμα».
Στα δύο κείμενα που περιλαμβάνονται στο μικρό αυτό εγχειρίδιο, ο Μιρμπώ πραγματεύεται το θέμα της εξουσίας όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο ασκείται στο άτομο, αλλά κυρίως για τον τρόπο που την υιοθετούν και την ενστερνίζονται οι ίδιοι οι κυβερνώμενοι:
«Κυρίως, να θυμάσαι ότι ο άνθρωπος που ζητιανεύει τις ψήφους είναι από το γεγονός αυτό και μόνο ένας άνθρωπος ανέντιμος, διότι, σε αντάλλαγμα της εξουσίας και του πλούτου που απέκτησε χάρη σ’ εσένα, σου υπόσχεται έναν σωρό θαυμάσια πράγματα, τα οποία δεν θα σ’ τα δώσει, και δεν είναι άλλωστε μέσα στις δυνατότητές του να σ’ τα δώσει».